Yol Hikayeleri 1

Yol Hikayeleri 1

Bazan yaşamı yük olarak görseniz bile sorumluluklarınız önem kazanır ve onlar için yaşamaya başlarsınız. Hayat size bahşedilmiş, başından son anına kadar her anından keyif alınması gereken, çok şeyler yapabileceğimiz bir zaman dilimidir.

Yaşanmışlıklarımız, yanlışlarımız, doğrularımız, heyecanlarımız ve her şey bize deneyim kazandırır ve yaşamımızın ilerleyen zamanlarında rehberlik eder. Kendisini ihmal etmiş ve kendisine, kendisinden başka misyonlar yüklenmiş insanlar her yükü görev şuuru içinde yaparlar ve başkasının yükünü taşırlar.

Hayatını başkaları için yaşamış birinin yalnızlığından kendi hayatına uyanması bir doğum olarak görülebilir.

Uzun zaman olmuştu, öylesine sessizce oturuyordu. Zaman bile anlamını yitirmişti, hangi günün hangi saatinde ve nerede olduğunu bilmek istemeyecek bir kararlılıktaydı.
Yavaşça ayağa kalktı, çevresine bakındı, yalnızlığından başka kimse yoktu çevresinde. Yıllarını verdiği tutku ile bağlı olduğu anılar geçti gözü önünden.

Başını omuzları üzerinde geriye doğru çevirip geçmişe öylesine bir baktı boş gözlerle. Geçmişe değil geleceğe olan umutla iki damla yaş geldi gözlerinden.

Geride kalmıştı eskiyen her şey. Omuzlarından kalkmıştı üstlendiği vefasızlıklar.

Kendine ait yeni hayatına dair korku ve heyecan duyuyordu içinde. Bu günden sonraki tüm zamanlar ona aitti artık. Öğrenecek çok şey vardı hayata dair.

Gelecek umuttur dedi ve yürüdü geride bıraktığı yüklerle…

Share

Bir cevap yazın